Het ontstaan van de 'De Witte Pen' uit Zarlardinge.

De laatste duivenmaatschappij waarvan we in een kort overzicht de geschiedenis kunnen schetsen is de nog jonge vereniging 'De Witte Pen' uit Zarlardinge. Deze maatschappij werd in 1988 opgericht in de herberg 'In de Koning van Engeland', rechtover de kerk in

Zarlardinge. De stichters zijn Jacky De Smet, Gaston Van Trimpont en Louis Hutsebaut (de voorzitter van het eerste uur). In 1989 wordt een nieuw bestuur gekozen en wordt Bertrand Van Audenhove uit Sint-Maria-Lierde de nieuwe voorzitter. Het toenmalige bestuur bestond uit Bertrand Van Audenhove, ondervoorzitter, Willy Lauweryns (Sint-Martens-Lierde), secretaris Guy Vlaminck

(Steenhuize), schatbewaarder ,Christianne Wauters (Zarlardinge), adjunct schatbewaarderDirk Roelandt (Sint-Maria-Lierde)

en adjunct-secretaris Albert Bury(Zarlardinge). In 1991-’92 wordt 'In de Koning van Engeland' verkocht. Volgens de geruchtenmolen namen de nieuwe uitbaters het niet zo nauw met de drugswetgeving zodat in 1992 de herberg wordt verzegeld. Datzelfde jaar vinden

de melkers gelukkig een nieuw onderkomen 'In de Nieuwe Koning van Engeland'. In 2006 verhuist de 'De Witte Pen' naar de huidige locatie in café D’Oude Molen in de Rekestraat in het centrum van Zarlardinge. De vereniging telde 92 leden, hoklijst- en sportieve leden

samen. Hun eerste jaar begon bescheiden met snelheidsvluchten uit België(Quiévrain). Vanaf het volgende seizoen werden ook vluchten vanuit Frankrijk ingericht (Noyon). De vluchten op Noyon starten op de 1ste zondag van april en liepen tot de laatste zondag van september. Nadien mochten de duiven Frankrijk niet meer binnen. Quiévrain startte op de 3de zondag van maart en eindigde de 2de zondag van oktober. Doordat Zarlardinge op de grens ligt tussen Oost-Vlaanderen en Henegouwen beperkte deze geografische situatie de speelomtrek van de maatschappij naar het zuiden toe, tenzij de 'De Witte Pen' zou opteren voor het samenspel met andere maatschappijen, wat vooralsnog niet het geval is. Het belang van de juiste convoyeur, de keuze van de juiste convoyeur of begeleider is niet in de eerste plaats een prijselement maar eerder een wel overwogen beslissing van taktische aard. Zowel voor Noyon als voor Quiévrain vliegt men voor Zarlardinge op de middenlijn. In dat kader lieten we even voorzitter Van Audenhove Bertrand aan het woord die de keuze van 'De Witte Pen' voor de firma Lathouwers toelicht : 'Voor het duiventransport wordt om taktische redenen samengewerkt met de firma Lathouwers & Co uit Wolvertem en niet met de firma Martens zoals in Brakel. De reden is eenvoudig : duiven vliegen samen. Dit betekent : als we onze duiven meegeven met Martens, dan vliegen zij voor Zarlardinge vóór de duiven van Brakel aan. Neemt vergezeller Lathouwers de duiven mee dan zullen ze meevliegen met de duiven van het Pajottenland en dus sneller in Zarlardinge de spoetnik aantikken.' Dit om maar aan te geven dat duivensport en het spelen met duiven kennis van zaken vereist.

Het duivenspel is een dure hobby geworden. 'Een goed hok is van groot belang maar helaas duur', zegt Van Audenhove Bertrand. Voor een beginnende melker die zonder  financiële steun van zijn ouders met de duiven wil gaan spelen of niet de kans heeft een hok van een familielid of vriend 'te erven' is het haast onmogelijk om te starten. 

Interview met Bernard van Audenhove, Sint-Maria-Lierde, 20 november 2015.

De melkers van de maatschappij De Witte Pen hebben hun til in d’Oude Molen in
Zarlardinge. (Foto Johan François, mei 2016)